زراره می گوید :

 خدمت امام باقر علیه السلام عرض کردم :

 آیا شناخت امامی که از شما اهل البیت علیهم السلام باشد بر همه خلق واجب است ؟



 

 حضرت امام محمّد باقر علیه السلام فرمودند :

 « همانا خداوند محمّد صلّی الله علیه و آله را به همه انسانها به عنوان رسول و حجت خداوند بر تمام خلائق در زمین ، مبعوث کرد.

 پس هر شخصی که به خداوند و محمّد رسول خداوند ایمان بیاورد و از ایشان پیروی کند و ایشان را تصدیق کند و حقشان را بشناسد ، شناخت امام از ما (اهل البیت علیهم السلام) بر او واجب خواهد شد.

 و هر شخصی که به خداوند و رسولش ایمان نیاورد و از ایشان پیروی نکند و ایشان را تصدیق نکند ، و حقشان را نشناسد ، چگونه شناخت امام بر او واجب می شود و حال آنکه به خداوند و رسولش ایمان ندارد و حقشان را نشناخته است ؟! »

 زرارة می گوید :

 عرض کردم :

 نظر شما در مورد شخصی که به خدا و رسولش ایمان دارد و رسولش را در تمام آنچه خداوند نازل کرده است تصدیق می کند ، آيا حق شناخت شما بر او واجب است ؟

 حضرت علیه السلام فرمودند :

 « بله ، آیا اینان ، فلانی و فلانی را نمی شناسند ؟! »

 زراره می گوید :

 عرض کردم :

 بلی

 حضرت فرمودند :

 « آيا فکر می کنی خداوند شناختشان را در قلب های اینان قرار داده است ؟ قسم به خداوند ، که جز شیطان کسی شناختشان را در قلب های اینان قرار نداده است ، و قسم به خداوند حق ما را هیچ شخصی به مؤمنان الهام نکرده است مگر خداوند عزّ و جلّ »



 متن عربی

 

محمد بن یعقوب الکلیني عن محمد بن يحيى عن أحمد بن محمد عن الحسن بن محبوب عن هشام بن سالم عن زرارة قال:

 

قلت لأبي جعفر علیه السلام :

 

أخبرني عن معرفة الإمام منكم واجبة على‏ جميع الخلق ؟

 

فقال :

 

« إن الله عز و جل بعث محمداً صلی الله علیه و آله إلى الناس أجمعين رسولا و حجة لله على جميع خلقه في أرضه فمن آمن بالله و بمحمد رسول الله و اتبعه و صدقه فإن معرفة الإمام منا واجبة عليه و من لم يؤمن بالله و برسوله و لم يتبعه و لم يصدقه و يعرف حقهما فكيف يجب عليه معرفة الإمام و هو لا يؤمن بالله و رسوله و يعرف حقهما »

 

قال :

 

قلت :فما تقول فيمن يؤمن بالله و رسوله و يصدق رسوله في جميع ما أنزل الله يجب على أولئك حق معرفتكم ؟

 

قال : نعم أ ليس هؤلاء يعرفون فلانا و فلانا ؟

 

قلت :

 

بلى

 

قال : « أ ترى أن الله هو الذي أوقع في قلوبهم معرفة هؤلاء و الله ما أوقع ذلك في قلوبهم إلا الشيطان لا و الله ما ألهم المؤمنين حقنا إلا الله عز و جل » .

 

{ الکافي : 1 / 180-181 }